وجاهت نبوی از شمایلش پیدا
تمام دلخوشی دودمان طه بود

تمامی سکناتش نشانه‌ی رحمت
ادامه‌ی برکات وجود مولا بود

درست مثل نگاه محبت زهرا
عنایتش به دل عاشقان شیدا بود

ابوالکریم ِکریم و ابوالرئوفِ رئوف
مسیر آمد و رفتش پر از تمنّا بود

صبور بود و تجلی کاظمین الغیظ
کرامت حسن از خلق او هویدا بود

نیاز نیست بگویم چه روی ماهی داشت
قدش قیامت و ابروی او مصلّا بود

کنار سفره‌ی این مرد مهربان هر روز
برای هرچه گرفتار خسته جان… جا بود
…