پیش از انتخاب

30ام اردیبهشت, 1396

 حضور پر شور طلاب خواهر مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی نرجس خاتون سلام الله علیها به صورت نمادین پای صندوق رأی

فاطمه بلوچي مدير مركز تخصصي گفت: به مناسبت برگزاری انتخابات، این مرکز اقدام به فضاسازی محیط، متناسب با روز رأی گیری نمود .

مدير مركز تخصصي افزود: صندوق آراء و همچنین تعرفه های رأی گیری  به صورت نمادین در مرکز طراحی و به نمایش گذاشته شد.

وي افزود: اساتید ، کادر و طلاب مرکز در ساعات استراحت با مراجعه به صندوق آراء نمادین اقدام به نوشتن نامزد ریاست جمهوری مورد نظر خود نموده و با حضور پر شور و انقلابی پای صندوق های رأی حمایت خود را در روز جمعه مورخ 29/9/96 از دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری اعلام نمودند.

مدير مركز اضافه كرد: در این جلسه با معرفی شاخص های نامزد اصلح برای ریاست جمهوری از نظر مقام معظم رهبری مد ظله العالی به بصیرت افزایی دربین طلاب پرداخته شد و متن فتوای مقام معظم رهبری مدظله العالی در بین طلاب توزیع گردید.

اشتراک گذاری این مطلب!

المپياد كشوري

26ام اردیبهشت, 1396

المپياد

اشتراک گذاری این مطلب!

پايگاه موقت مهدوي

24ام اردیبهشت, 1396

پايگاه موقت مهدوي در جهت گسترش فرهنگ مهدوی  در مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی نرجس خاتون (سلام الله علیها ) برگزار شد. 

نمايشگاه كتاب
 

فاطمه بلوچی مدیر مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی نرجس خاتون (سلا م الله عليها) اظهار داشت : این مرکز اقدام به طراحی و فضاسازی محیط ، پخش كليپ، نصب بروشور با محوریت امام زمان(عج)، فضیلت انتظار و وظیفه شیعیان در دوران غیبت نمود.

وي افزود:  معاون فرهنگي مركز، سركار خانم عسكري نمایشگاه کتاب مهدوی با هدف بینش افزایی مخاطبان در زمينه مهدويت برپا نمود، در این نمایشگاه حدود 65 كتاب با محوريت مهدي (عج) شناسي ، در معرض ديد طلاب و اساتيد قرار گرفت.

  مدير مركز تخصصي ادامه داد: نمايشگاه كتاب از  روز دو‌شنبه 18 اردیبهشت فعالیت خود را رسماً آغاز کرد و به مدت یک هفته در معرض بازديد طلاب قرار مي گيرد.

وي افزود: تعداد قابل توجهي از مبلغان مركز تخصصي جهت نشر احادیث مهدوی و شناخت امام زمان (عج) به مساجد و مدارس اعزام شدند.

بلوچي تأكيد كرد: کارت هاي مهدوی با عنوان « يك جرعه معرفت» جهت آشنايي طلاب و خانواده هاي ايشان با فضيلت و اعمال نيمه شعبان در بين ايشان توزيع گرديد.

وي افزود: روزانه دعای آل یس قبل از شروع كلاس ها در مركز تخصصي، جهت تعجیل در فرج و ظهور حضرت مهدی علیه السلام پخش گرديد.

ایشان اظهار داشت: اين مركز با همكاري بنياد مهدويت شهرستان جهت برگزاري مسابقه كتابخواني حضوري با عنوان «زندگي مهدوي در سايه دعاي عهد» اقدام نمود.

وي افزود: مسابقه پيامكي بهترين پيام مهدوي در ايام دهه مهدويت، براي طلاب ارسال گرديد و در پايان جوايزي به افرادي كه زيباترين جمله را پيامك كردند، اهدا مي گردد. 

اشتراک گذاری این مطلب!

بخشی از ویژگیهای جامعه مهدویت در زمان ظهور

24ام اردیبهشت, 1396

مهدويت

بخشی از ویژگیهای جامعه مهدویت در زمان غیبت را ذكر نموديم اكنون بخشی از ویژگیهای جامعه مهدویت در زمان ظهور را بيان مي كنيم:

الَّذينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ

همانان كه اگر آنان را در زمين قدرت و تمكّن دهيم، نماز را برپا مى‏ دارند، و زكات مى‏ پردازند، و مردم را به كارهاى پسنديده وا مى‏ دارند و از كارهاى زشت بازمى‏ دارند؛ و عاقبت همه كارها فقط در اختيار خداست.

1.     اقامه نماز

2.     پرداختن زکات

3.     امر به معروف

4.     نهی از منکر

 تفسیر

 در بعضى از روايات اسلامى آيه فوق به حضرت مهدى ع و يارانش، يا آل محمد ص به طور عموم تفسير شده است، چنان كه از حديثى از امام باقر (ع) مى‏ خوانيم كه در تفسير آيه” الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ‏ …” فرمود: اين آيه تا آخر از آن” آل محمد و مهدى و ياران او” است‏

يملكهم اللَّه مشارق الارض و مغاربها، و يظهر الدين، و يميت اللَّه به و باصحابه البدع و الباطل، كما امات الشقاة الحق، حتى لا يرى اين الظلم، و يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر [1]

” خداوند شرق و غرب زمين را در سيطره حكومت آنها قرار مى‏دهد، آئينش را آشكار مى‏سازد، و به وسيله مهدى ع و يارانش، بدعت و باطل را نابود مى‏كند آن چنان كه تبهكاران حق را نابود كرده بودند، و آن چنان مى‏شود كه بر صفحه زمين، اثرى از ظلم ديده نمى‏شود (چرا كه) آنها امر به معروف و نهى از منكر مى‏كنند”

اين آيه توصيف ديگرى است از مؤمنين كه در اول آيات نامشان را برد البته اين توصيف توصيف مجموع است از جهت مجموعيت و به عبارت ساده‏تر: توصيف نوع مؤمنين است و كار به فرد فرد آنان ندارد چون ممكن است فردى از آنان واجد اين اوصاف نباشد.

و مراد از” تمكين آنان در زمين” اين است كه ايشان را در زمين نيرومند كند، به طورى كه هر كارى را كه بخواهند بتوانند انجام دهند، و هيچ مانعى يا مزاحمى نتواند سد راه آنان شود.

در توصيف آنان مى‏ فرمايد: يكى از صفات ايشان اين است كه اگر در زمين تمكنى پيدا كنند و در اختيار هر قسم زندگى كه بخواهند حريتى داده شوند، در ميان همه انواع و انحاء زندگى يك زندگى صالح را اختيار مى‏كنند و جامعه‏اى صالح به وجود مى‏آورند كه در آن جامعه نماز به پا داشته، و زكات داده مى‏ شود، امر به معروف و نهى از منكر انجام مى‏گيرد.

و اگر از ميان همه جهات عبادى، نماز و از ميان همه جهات مالى، زكات را نام برد، بدين جهت است كه اين دو در باب خود (عبادات) عمده هستند.

و وقتى صفت مؤمنين مذكور در صدر آيات اين باشد، و مراد از اين صفت نيز آن باشد كه در صورت داشتن قدرت و اختيار، اجتماعى صالح به وجود مى‏آورند، و از سوى ديگر حكم جهاد هم مخصوص به يك طايفه معينى نباشد نتيجه مى‏گيريم كه پس مراد از” مؤمنين” عموم مؤمنين آن روز، بلكه عامه مسلمين تا روز قيامت است، و اين خصيصه و طبع هر مسلمانى است، هر چند كه قرنها بعد به وجود آيد. پس طبع مسلمان از آن جهت كه مسلمان است صلاح و سداد است هر چند كه احيانا بر خلاف طبعش كارى بر خلاف صلاح انجام دهد.

بنا بر اين، ديگر نبايد توهم كرد كه مراد از اين صفت، صفت خصوص مهاجرين زمان رسول خدا (ص) است، حال چه اين آيات را مكى بدانيم، و چه مدنى گو اينكه مساله اخراج از ديار و مظلوميت، مخصوص آنان است، زيرا مساله اخراج از وطن و مظلوميت، سوژه بحث است، و خلاصه، مورد مخصص نيست، چون مخصص بودن مورد با عموم موصوفين در صدر آيات و عموميت حكم جهاد منافات دارد.

علاوه بر اينكه، جامعه صالحى كه براى اولين بار در مدينه تشكيل شده و سپس تمامى شبه جزيره عربستان را گرفت، عالى‏ترين جامعه‏اى بود كه در تاريخ اسلام تشكيل يافت، جامعه‏اى بود كه در عهد رسول خدا (ص) در آن جامعه نماز به پا مى‏شد، زكات داده مى‏شد، امر به معروف و نهى از منكر مى‏شد، و اين جامعه به طور قطع سمبل و مصداق بارز اين آيه است و حال آنكه مى‏دانيم كه در تشكيل چنين جامعه‏اى انصار عامل مهم بودند نه مهاجرين.

و در تاريخ اسلام در هيچ عهدى سابقه ندارد كه به دست مهاجرين چنين جامعه‏اى تشكيل يافته باشد، به طورى كه انصار هيچ دخالتى در آن نداشته باشند، مگر اينكه كسى بگويد مراد از اين مؤمنين، اشخاص و فرد فرد خلفاء راشدين، و يا فقط على (ع)- بنا به اختلافى كه در آراء شيعه و سنى هست- بوده باشد، كه در اين صورت معناى همه آيات مورد بحث به كلى فاسد خواهد شد.

از اين هم كه بگذريم، تاريخ از افراد مسلمانان صدر اول، و مخصوصا مهاجرين از ايشان، افعال زشتى ضبط كرده كه به هيچ وجه نمى‏توانيم نام آن را احياى حق، و اماته باطل بگذاريم، حال چه اينكه بگوييم مجتهد بوده‏اند، و به رأى خود عمل مى‏كرده‏اند و مجتهد در رأى خود معذور است يا نگوييم. از اينجا مى‏فهميم كه پس توصيف در آيه توصيف از فرد فرد مسلمانان نبوده، بلكه وصف مجموع من حيث المجموع است.

و جمله‏” وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ” تاكيد وعده نصرتى است كه قبلا داده بود، و نيز چيره كردن مؤمنين است بر دشمنان دين كه به ايشان ظلم كرده بودند.[2]
 

 [1] - تفسير الصافي / ج‏3 / 382 / [سورة الحج(22): آية 41]  
تفسير نور الثقلين / ج‏3 / 506 / [سورة الحج(22): الآيات 41 الى 51]  
تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب / ج‏9 / 110 / [سورة الحج(22): الآيات 40 الى 45]

 عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع‏ فِي قَوْلِهِ: «الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ- أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ» وَ هَذِهِ الْآيَةُ لِآلِ مُحَمَّدٍ ع إِلَى آخِرِ الْآيَةِ- وَ الْمَهْدِيُّ وَ أَصْحَابُهُ يُمَلِّكُهُمُ‏ اللَّهُ‏ مَشَارِقَ‏ الْأَرْضِ‏ وَ مَغَارِبَهَا- وَ يُظْهِرُ الدِّينَ- وَ يُمِيتُ اللَّهُ بِهِ وَ أَصْحَابِهِ الْبِدَعَ الْبَاطِلَ- كَمَا أَمَاتَ السَّفَهُ الْحَقَّ حَتَّى لَا يُرَى أَثَرٌ لِلظُّلْم‏ - تفسير القمي، ج‏2، ص: 87
[2] - ترجمه تفسير الميزان    ج‏14    547

حجت الاسلام دکتر علی حق شناس (استاد مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی نرجس خاتون سلام الله علیها)   

اشتراک گذاری این مطلب!

بخشی از ویژگیهای جامعه مهدویت در زمان غیبت

23ام اردیبهشت, 1396

 

وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُون‏(آل عمران - 104)

و بايد از شما گروهى باشند كه [همه مردم را] به سوى خير [اتحاد، اتفاق، الفت، برادرى، مواسات و درستى‏] دعوت نمايند، و به كار شايسته و پسنديده وادارند، و از كار ناپسند و زشت بازدارند؛ و اينانند كه يقيناً رستگارند.

1.     دعوت  کردن مردم به سوی خیر

2.     امر به معروف

3.     نهی از منکر

4.     رستگاری آنها در پرنو سه ویژگی  فوق

تفسیر:

تجربه قطعى دلالت مى‏كند بر اينكه معلوماتى كه انسان در زندگيش براى خود تهيه مى‏كند و معلوم است كه از ميان معلومات ذخيره نمى‏كند مگر آنچه را كه برايش سودمند باشد، از هر طريقى كه باشد و به هر نحوى كه ذخيره كرده باشد، وقتى متوجه آن معلومات نباشد و با عمل به آن معلومات و تمرين عملى دائمى به ياد آنها نباشد، به تدريج از يادش مى‏رود و به بوته فراموشى سپرده مى‏شود.

و در اين هم شكى نداريم كه عمل در همه شؤون داير مدار علم است هر زمان كه علم قوى باشد عمل قوت مى‏گيرد. و هر زمان علم ضعيف باشد عمل هم ضعيف مى‏گردد.

 هر زمان كه علم يك علم صالحى باشد، عمل هم صالح مى‏شود، و هر زمان كه علم فاسد باشد عمل هم فاسد مى‏گردد. خداى تعالى هم حال علم و عمل را در آيه زير، به زمين و روئيدنى‏هاى آن مثل زده و فرموده: وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً …” [1]

و نيز شكى نداريم در اينكه علم و عمل، اثرى متقابل در يكديگر دارند.

قوى‏ترين داعى به عمل علم است و وقتى عمل واقع شد و اثرش به چشم ديده شد، بهترين معلمى است كه همان علم را به آدمى مى‏آموزد.

و همه اينها كه گفته شد، انگيزه شده است در اينكه مجتمع صالحى كه علمى نافع و عملى صالح دارد، علم و تمدن خود را با تمام نيرو حفظ كند. و افراد آن مجتمع، اگر فردى را ببينند كه از آن علم تخلف كرد، او را به سوى آن علم برگردانند، و شخص منحرف از طريق خير و معروف را به حال خود واگذار نكنند، و نگذارند آن فرد در پرتگاه منكر سقوط نموده، در مهلكه شر و فساد بيفتد، بلكه هر يك از افراد آن مجتمع به شخص منحرف برخورد نمايد، او را از انحراف نهى كند.

و اين همان دعوت به فراگيرى و تشخيص معروف از منكر و امر به معروف و نهى از منكر است و اين همان است كه خداى تعالى در اين آيه شريفه خاطرنشان ساخته و مى‏فرمايد:

” يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ” و از اينجا روشن مى‏شود كه چرا از خير و شر تعبير به معروف و منكر نمود. چون زمينه گفتار و مضمون آيه قبلى بود كه، مى‏فرمود:” همگى به حبل اللَّه چنگ بزنيد و متفرق نشويد …” و معلوم است كه چنين مجمع كه همه افرادش چنگ به حبل اللَّه دارند، معروف در آن خير، و منكر در آن شر است و ممكن‏ نيست به عكس اين باشد و به فرض هم كه اين نكته در نظر نبوده باشد، قطعا وجه اينكه خير و شر را معروف و منكر خوانده، اين است كه به حسب نظر دين، خير معروف و شر منكر است، نه به حسب عمل خارجى.[2]

[1]- سرزمين پاك روئيدنيهايش به اذن پروردگارش مى‏رويد و سرزمين ناپاك جز خاشاك نمى‏روياند.” سوره اعراف، آيه 58″.
[2] - ترجمه تفسير الميزان    ج‏3 ، ص577

حجت الاسلام دکتر علی حق شناس (استاد مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی نرجس خاتون سلام الله علیها)

اشتراک گذاری این مطلب!